วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ 
 
 

 

 

วันที่พวกเราจะลืมกันไม่ได้เลยชั่วชีวิตคือ 2011/3/11(ศุกร์)

เป็นวันประวัติศาสตร์แห่งการสูญเสียของญี่ปุ่นในรอบหลายร้อยปีแต่คนญี่ปุ่นบอกว่าพันปีมีครั้งเดียว

เป็นวันที่เกิดแผ่นไหวในเขต Higashi nihon (ภาคตะวันออกของญี่ปุ่น)และเขต Kanto (ภาคกลางของญี่ปุ่น)

ที่เสียหายมากคือ ภาคตะวันออกด้วยความรุนแรงมาก M 8.8 -M 9

ในเขตคานโตที่แผ่นดินไหวและเสียหายที่สุด คือ อิบารางิและโทชิงิเคน ใกล้บ้านเรามาก

เวลา14:40 พี่นั่งใช้คอมพิวเตอร์อยู่ปรากฏว่าเกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงมากค่อยแรงขึ้นเรื่อยๆจนนั่งไม่อยู่

เราก็กลัวตู้ใส่ถ้วยจานจะล้ม..โอยี่จังเข้ามาดันตู้ซึ่งมีความสูง 2.5 m เพราะกลัวตู้จะล้ม ทีแรกก็คิดว่าไม่รุนแรงเท่าไร

ที่ไหนได้ แผ่นดินไหวไม่หยุดประมาณ 5 นาทีได้ซึ่งผิดปกติมาก...เราก็ตะโกนให้โอยี่จังวิ่งออกไปนอกบ้านให้ลงไป

ข้างล่างแล้วเราก็มาดันตู้แทน แต่เราคิดว่ามันน่ากลัวมาก เพราะบ้านนี้เป็นแมนชั่นสูง 6 ชั้น มันโยนเหมือนชิงช้าเลย

เหมือนตุ๊กตาล้มลุก น่ากลัวมาก ด้วยความกลัวตาย กลัวมากเป็นครั้งแรกในชีวิตที่กลัวตายด้วยแผ่นดินไหว

เราจึงวิ่งออกไปข้างนอกไปที่จอดรถปรากฏว่าคนที่อยู่ในแมนชั่น ลงมาอยู่รวมกันที่นี่โดยมิได้นัดหมาย

เรา..เห็นตึกเหมือนมีมือใหญ่มาผลักไปผลักมา คือมันโยนไปทางซ้ายทีโยนไปทางขวาที..เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ

ยังคิดว่าจะต้องมีที่ไหนซักแห่งที่เกิดแผ่นดินไหวอย่างหนักแน่นอน

พอกลับขึ้นมาที่บ้านหลังจากมันหยุดไหวนิดหน่อย โห..บ้านเละเลย ข้าวของตกแตกกระจาย ตู้ล้ม ถ้วยจาน แก้วเสียหาย

ทีวีที่บ้านบอกทุกระยะว่ามีแผ่นดินไหวที่ มิยางิเคน ฟุกุโอกะเคน และจังหวัดใกล้เคียงในแถบนั้นทุกจังหวัด รวมๆแล้ว

มากกว่า สิบจังหวัด และบอกว่าจะมีสึนามิด้วย..เราก็ดูทีวีตลอดเลยหลังจากประกาศว่าจะมีสึนามิอีกเพียง 15 นาที

เท่านั้นก็เห็นสึนามิมาแล้ว (ดูในทีวี) เห็นคนหลายร้อยคนกำลังวิ่งหนี หันหน้าหันหลัง วิ่งกันใหญ่

หลังจากนั้นอีก 5 นาทีสึนามิมาแล้วสูง 2.8 m ไม่มีใครหนีทัน ถ้าเราอยู่ที่นั่นก็ตายแน่ๆ

และในช่วงเวลานั้นเป้นเวลาที่ รร.เลิก เด็กๆเดินกลับบ้านกันด้วย..น่าสงสารเด็กๆมาก ตายหมดเลยหนีไม่ทัน

ทีวีถ่ายทอดสดตลอด 24 h ทุกวันเห็นแล้วเศร้าใจมาก ตอนนี้ยังเหมือนฝันร้าย

บ้านเราจัดว่าโชคดี...ที่เสียหายเพียงเล็กน้อย แต่ผลกระทบนั้นใหญ่หลวงมาก..เหมือนเราอยู่ในเหตุการณ์เลย

เช่นแม้กระทั่งตอนนี้ ไฟก็ดับวันละสามชั่วโมงเป็นเวลา เดือนกว่าๆ ปั๊มน้ำมันก็ปิดไม่มีน้ำมัน

ธนาคาร ATM system มีปัญหา ไม่สามารถถอนเงินได้ ข้าวของไม่มีขาย น่าแปลกข้าวของไม่แพงขึ้นแต่อย่างใด

คนญี่ปุ่นไม่บ่น ไม่โวยวาย ไม่มีขโมย ยืนรอเข้าคิวซื้อของอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย การซื้อของก็เกรงใจกัน

คือไม่ซื้อเยอะ คือแบ่งๆกันกินนั่นเอง คนญี่ปุ่นรอเข้าคิวขึ้นรถไฟจากที่เคยวิ่ง 100% ก็วิ่งแค่20-30%

แต่คนญี่ปุ่นก็ไปทำงานกัน ไม่มีคนหยุดงานเลยน่าแปลกมาก..แม้กระทั่งบริษัทของเราเอง...ลูกน้องทุกคนที่อยู่ที่โตเกียว

รถไฟไม่วิ่งเค้ายังขี่จักรยานมาทำงาน..น่าทึ่งมากแถมยังโทรเรียก ซาโจ้(แฟนเรา) ให้ไปทำงานด้วย

แฟนเราก็ไม่รอช้าแค่มีรถไฟวิ่งแค่ 10% แถวบ้านก็ไปรอเข้าคิว คนเป็นพันเลย คนญี่ปุ่นนี่ น่ารักมากทุกคน

รักงานยิ่งกว่าชีวิตอีกและ..ยังตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับเตรียมการรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับไว

น่าเอาเป็นตัวอย่างเป็นอย่างยิ่ง

ตอนนี้พวกเราได้รับการช่วยเหลือจากน้องๆ ชาวไดอะรี่คลับเป็นจำนวนมากได้ส่งอาหารแห้งและขนมๆของเด็กๆ

มาให้..ครอบครัวพี่ขอบคุณมากจากใจค่ะ เกิดมาไม่เคยคิดเลยว่าจะเราจะต้องรบกวนน้องๆเรื่องอาหารการกิน

นี่ล่ะชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเลยค่ะ ขอบคุณมากพี่เกิดความรู้สึกถึงความโชคดีของพี่มากจนเกิดความละอายใจเป็นอย่างมาก

ข้าวของอาหารแห้งที่น้องๆ ส่งมานั้น พี่จะนำไปส่งต่อให้กับผู้ที่เดือดร้อนแบบพี่และผู้ที่เดือดร้อนมากกว่าพี่นะคะ

ส่งของมาให้พี่มากๆ..ไม่ได้ดีใจมากนะคะ แต่ละอายใจมากกว่า..เกรงว่าอาจมีคนเข้าใจเรื่องการฉวยโอกาส..พี่ไม่ต้องการแบบนั้นนะคะ

พี่ขอเป็นตัวแทนน้องๆส่งของผ่านไปยังอำเภอ Yoshikawa เพื่อเป็นตัวแทนนำไปส่งต่อยังผู้ที่เดือดร้อนจริงๆ

ขอขอบคุณมากจากใจอีกครั้งค่ะ สำหรับพี่แล้วการทำความดีและการชวนให้คนทำความดีเป็นสิ่งสำคัญเราทำดีเป็นปกติ

และไม่ต้องการสิ่งตอบแทนนั้น สักวันสิ่งที่เราทำมาตลอดนั้นเราก็จะได้รับเอง..อย่างที่เกิดกับพี่ในขณะนี้

วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

2011/3/19 Sat เหตุการณ์แบบนี้ยังมีอยู่ที่ เขตบ้านพี่ค่ะ

วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

2011/3/19 Sat

วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

ถ่านไฟได้แล้วส่งมาจาก Yamaguchiken ปรากฏว่าที่จังหวัดนั้นไม่ได้แผ่นดินไหวเลยแต่ถ่านไฟไม่มีขาย

น้องชายแฟนเอาที่บ้านของตัวเองส่งมาให้

วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

นี่ของคุณจิ from USA  และยังส่งตามมาอีกสองกล่อง ขอบคุณน้องอ้อ ( Maya ) และคุณจิเป็นอย่างมากค่ะ


วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

จากเชียงราย..น้องสาวแม่มดคนสวยใจดี ขอบคุณมากค่ะ

วันที่ไม่เคยลืมและได้รับการช่วยเหลือ

นี่ของซาโจ้ Madee ขอบคุณ คุณมาดีมากนะคะ ส่งมาเยอะขนาดนี้เดี๋ยวจะส่งไปให้จังหวัดมิยางิเคนด้วยค่ะ

กินคนเดียวไม่อิ่ม ต้องแบ่งกันอิ่มแบ่งกันอร่อย แบ่งความชื่นใจค่ะ

 

ยังมีอีกหลายคนหลายกล่อง จาก อ. ขิม และเพื่อนๆ (เภสัชกร)น้องส้มแม่พี่ต้นตาล น้องต้นข้าว น้องโอ๋แม่น้องอิ่มอุ่น

กระแต (ปารีส) น้องบีและอีกหลายคนๆ ขอบคุณมากทุกความห่วงใย ทุกเสียงที่โทรมาหาค่ะ

 

ไม่มีวันลืมพระคุณที่ได้รับในครั้งนี้ค่ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณจากใจ

     Share

<< มารไม่มี..บารมีไม่เกิดRESET >>

 

 

 




 

 
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

yin dee ka.
pla   
Wed 30 Mar 2011 6:50 [17]

พี่บริจากผ่านสภากาชาดไทยนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนที่เจอวิกฤตให้สู้ต่อไปค่ะ ขอพระเจ้าอวยพรค่
maepla   
Thu 24 Mar 2011 20:32 [16]

โทษทีค่ะพี่น้อย เด๋วรวบรวบไปส่งที่สภากาชาด ใกล้ที่ทำงานค่ะ
น้องสน   
Tue 22 Mar 2011 14:34 [15]
 

พี่น้อย ขอที่อยู่ในการส่งสิ่งของด้วยจ๊ะ
น้องสน (kao)   
Tue 22 Mar 2011 14:31 [14]
 

พี่น้อย ขออนุญาตแชร์ลิงค์นะค่ะ
คุณพระคุ้มครองพี่น้อยและครอบครัว
น้องสน
น้องสน   
Tue 22 Mar 2011 11:36 [13]
 

อยากเอาบทความของพี่น้อยไปให้น้องๆที่บริษัทอ่านจังเลยค่ะ
หรือไม่ก็เอาไปเผยแพร่ให้คนไทยได้รับรู้ถึงความมีระเบียบวินัยของคนญี่ปุ่นเค้า
อยากให้คนไทยที่เมืองไทยมีระเบียบวินัยแบบนั้นจัง
รักกันและไม่ทะเลาะกันเหมือนแบบทุกวันนี้

น้องทำงานบริษัทญี่ปุ่นและทำงานกับคนญี่ปุ่นจึงซาบซึ่งดีที่พี่น้อยเขียนมา

ขอให้พี่น้อยและครอบครัวปลอดภัยและผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้ด้วยดีค่ะ
เหมวดี   
Mon 21 Mar 2011 21:34 [12]
 

พิมไปซื้อถุงเท้า กางเกงวอร์ม มาแล้วค่ะพี่ รอน้าแต๋วถักผ้าพันคอเพิ่มแล้วจะส่งไปให้ เพราะผ้าพันคอหาซื้อที่ชุมพรไม่ได้เลยค่ะ

เป็นห่วงเสมอนะคะ ของที่จะส่งให้ หากพี่น้อยไม่ต้องการรบกวนส่งต่อให้ด้วยนะคะ พิมส่งทางนี้เพราะแน่ใจว่าของจะถึงมือคนที่ต้องการอย่างแน่นอนที่สุด ขอบคุณพี่น้อยอีกครั้งค่ะ
พิม   
Mon 21 Mar 2011 19:12 [11]

อ่านแล้วซึ้งใจด้วยจริง ๆ คะ ที่ทำงานเป็นของคนญี่ปุ่นคะ ทำงานกับคนญี่ปุ่นมานาน เข้าใจในความเป็นระเบียบและรับผิดชอบของคนญี่ปุ่น

ตอนนี้ที่ทำงานก็รวบรวมเงินและสิงของเพื่อส่งต่อให้กับสถานกงศุลญี่ปุ่นในไทยคะ

ส่งกำลังใจไปให้อีกครั้งนะคะ ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ด้วยดีคะ

pumpkinsinlove   
Mon 21 Mar 2011 15:38 [10]

เป็นอีกหนึ่งกำลังใจนะคะ ขอให้คุณพระคุ้มครองนะคะ
สาวโจ๊ก   
Mon 21 Mar 2011 12:24 [9]

ดีใจจริงๆ คะ ที่คุณแม่ปลอดภัย
poppy   
Sun 20 Mar 2011 22:30 [8]
 

ถ้าอยากส่งของไปช่วยผู้ประสบภัยจะส่งฝากทางคุณน้อยได้ไหมคะ
นุ๊ก   
Sun 20 Mar 2011 21:15 [7]
 

เข้ามาอ่านไดเรื่อยๆคะ...ตอนเกิดแผ่นดินไหวยังนึกถึงคุณแม่อยู่เลยคะ...ขอให้ปลอดภัยและสถานการณ์กลับมาดีขึ้นไวไวนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ
นุ๊ก   
Sun 20 Mar 2011 21:13 [6]
 

ติดตามตลอด โดยเฉพาะทาง FB ค่ะ
ไม่ค่อยได้เมนต์ แต่ก็เข้ามาอ่านเสมอๆ
เป็นห่วง และเป็นกำลังใจให้นะคะคุณแม่
phraebear   
Sun 20 Mar 2011 20:45 [5]

เป็นกำลังใจนะคะ
khunmaepla   
Sun 20 Mar 2011 14:50 [4]

ดีใจที่เห็นพี่น้อยปลอดภัยนะคะ ติดตามข่าวสารตลอด กุ๊กไก่ก้อเป็นคนนึงที่เคยโชคดีเพราะสีนามิ บ้านที่กุ๊กไก่เคยพักตอนอยู่ภูเก็ต สึนามิพัดเรือเกือบมาถึงบ้านเหมือนกัน ขอแสดงความเสียใจกับผู้สูญเสียทุกคนนะคะ นับถือน้ำใจของคนญี่ปุ่นจริงๆ เลยค่ะ

ดูแลตัวเองนะคะ
kookkai (piopio diary)   
Sun 20 Mar 2011 14:28 [3]

ในความหายนะของภัยพิบัติธรรมชาติ เราจะเห็นสิ่งดีๆมากมายด้วย
อ่านแล้วยิ้มแก้มแตก ในน้ำใจของพี่ๆทุกคน คุณแม่ไม่ต้องซีเรียสนะคะ ทุกคนรักคุณแม่จากใจจริงๆค่ะ ยิ่งคุณแม่แบ่งเอาให้ผู้เดือดร้อนกว่าอีก ยิ่งชื่นใจจจจจจจจจ

กอดดดดดดดดดดดดดด ทั้งครอบครัวคุณแม่เลยค่ะ
ูกวางมนกิ๊บ   
Sun 20 Mar 2011 12:58 [2]

มาส่งกำลังใจให้คนญึ่ปุ่นทั้งชาติค่ะ เขาฝึกคนของเขามาดีจริงๆ ในสถานการณ์คับขันยังควบคุมได้ ติดตามยอดผู้เสียชีวิตและผู้เสียหายเพิ่มขึ่นเรื่อยๆ น่าใจหายจริงๆ ขอบคุณที่อัพไดให้ทราบข่าวคราวนะคะ
puikewhy   
Sun 20 Mar 2011 12:53 [1]

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH
Contact - evil_pig2626@hotmail.com