เปรต 
 
 

 

 

ได้คุยกับน้องสาวที่อยู่ปารีสคุยกันหลายเรื่องหัวเราะกันจนน้ำตาเล็ด
พอคุยเรื่องในอดีตก็ช่วยกันร้องไห้กันใหญ่เลย..แง แง ทำให้รู้สึกได้เลยว่า
คุยกันตามประสาพี่พี่น้องน้องนี่มันมีความสุขจัง...ขอบใจนะกระแตน้องรัก
มีเรื่องหนึ่งที่พี่ติดใจและอยากเล่าเก็บไว้ในที่นี้....กระแตเป็นน้องสาวคนที่เก้าของครอบครัวเรา
มีนิสัยเหมือนพี่น้อยแต่กระแตน่ะเก่งกว่าพี่น้อย เธอสามารถ พูด อ่าน เขียนได้ 4 ภาษา
มีอังกฤษ ไทย ญี่ปุ่นและภาษาฝรั่งเศส...กระแตรู้มั๊ยว่าพี่ชื่นชมในตัวน้องมากนะ
ที่น้องเป็นคนดีมีศีลธรรม เป็นคนตรง รู้จักใฝ่หาความรู้
กระแตรักครอบครัว ช่วยเหลือคนที่เดือดร้อนและเป็นผู้ให้เสมอ
กระแตเป็นคนที่มีจิตใจใฝ่ดี ศึกษาธรรมะเป็นนักปฏิบัติธรรมที่ดีคนหนึ่งเลยในสายตาพี่
เพราะกระแต...ปฏิบัติธรรมเป็นประจำก่อนพี่ซะอีก...ทำให้น้องรู้เหตุการณ์บางอย่าง
ที่เรียกว่าป็นคนมี ซิกเซ้นท์...ทุกครั้งที่ได้คุยกันเราจะจบลงที่เรื่องการสวดมนต์ การปฏิบัติธรรม
และการเล่าเรื่องราวที่เหลือเชื่อ..เกี่ยวกับวิญญาณที่น้องได้พบเจอทำให้พี่น้อยอยากเก็บเรื่องนี้
เรื่อง...เปรต...เก็บไว้เป็นอุทาหร..สำหรับคนที่เข้ามาอ่านไดอะรี่ของพี่และนำเก็บไปบอกเล่า
ให้ลูกหลานฟัง....เรื่องที่จะเล่าเป็นความเชื่อส่วนบุคคลขอให้พิจาราณาในการรับฟังด้วยนะคะ

เปรต

รูปน้องสาวที่อยู่ปารีสกับลูกๆคนโตชื่ออันดามันคนเล็กชื่อคินู

เจี๊ยบเป็นลูกของอา ( พูน )อาพูนรับราชการเป็นครูใหญ่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่ จ. อยุธยาเป็นน้องของพ่อ
แต่งงานหลายปีก็ไม่มีลูกจนได้มีโอกาสรับลูกของน้องสาวมาเป็นลูกบุญธรรม...ชื่อเล่นว่า เจี๊ยบ
เจี๊ยบเป็นเด็กที่หน้าตาดี จัดว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งทีเดียว เจี๊ยบได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี
เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองอยากได้อะไรก็ได้เพราะอาพูนเป็นคนที่มีอันจะกินคนหนึ่งเลยทีเดียว
เจี๊ยบมีอายุอ่อนกว่าพี่น้อยประมาณ 5 ปีเห็นจะได้...แหมเขียนตอนนี้กำลังดึกสงัดเลย
รู้สึกกลัวๆนะนี่...อิ อิ...ตอนพี่น้อยอายุประมาณ 18-19 ปีนี่เจี๊ยบถูกรถชนตายตรง
ปากทางเข้าบ้านเลยตอนนั้นเธออายุได้ 14 ปีเป็นที่เสียใจของญาติพี่น้องและพ่อแม่บุญธรรม
เป็นอย่างมากมานึกถึงตอนนี้บ้านหลังนั้นก็ไม่มีแล้วอาพูนและภรรยาก็เสียชีวิตกันไปหมดแล้ว
แค่พี่น้อยมาอยูญี่ปุ่น 25 ปี ญาติพี่น้องก็ล้มหายตายจากไปมากกว่า 20 คนแน่ะ
ทำไมรีบจากกันไปรวดเร็วอย่างนี้ก็ไม่รู้

เปรต

คราวนี้มาเข้าเรื่องเสียทีหลังจากที่เจี๊ยบได้ตายไป 20 กว่าปีชีวิตบ้านลูกสาวหมอมีก็เปลี่ยนแปลงไป
ในทางที่ดีทุกคน...กระแตเป็นคนหนึ่งที่มีซิกเซ้นท์มากชอบใส่บาตร ทำบุญไม่ได้ขาด
ตอนนั้นกระแตยังอยู่ประเทศไทย..ทำงานเป็นเลขาของบริษัทญี่ปุ่นมีเจ้านายใจดีเป็นชาวญี่ปุ่น
กระแตได้เช่าอพาตเม้นท์อยู่แถวเอกมัยแต่ต้องไปทำงานที่สีลม
อพาตเม้นท์ของกระแตอยู่ชั้น 5 มีอยู่วันหนึ่งเป็นวันหยุดกระแตก็ซื้อของใส่บาตรและกรวดน้ำ
อุทิศส่วนกุศลให้คนที่ล่วงลับไปแล้วพอตกตอนกลางคืนของวันนั้น
กระแตนอนหลับฝันตอนใกล้รุ่งว่าออกมายืนที่ระเบียงห้องและเห็น...เปรต ตนหนึ่ง
ตัวสูงมากกกก...มีปากจู๋ปละมีมือที่ใหญ่โตมากกกก...ออกมาปรากฏกายให้เห็น
และยังก้มหัวลงมาหากระแต...และพูดกับกระแตว่า.." แตจำพี่ได้ไหม...พี่ชื่อเจี๊ยบเป็นลูกของครูพูน
ที่เป็นอาของแตน่ะ  พี่ตายไปนานแล้วไม่มีคนทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ได้กินเลย
ตอนนี้อดอยากมาก...และที่พี่ปากจู๋นี่เป็นเพราะกรรมที่พี่ได้เถียงพ่อเถียงแม่...มือของพี่ก็ใหญ่
และหนักมากพี่เคยตบตีแม่พี่เอง พี่มาขอให้แตช่วยทำบุญและอุทิศว่วนกุศลให้พี่บ้าง
เพราะเห็นมีแตนี่แหละที่พี่จะสื่อสารได้...พี่ต้องอยู่ในลักษณะแบบนี้อีกนานมากกก
ไม่รู้เมื่อไหร่จะหมดกรรม "

เปรต

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมากระแตก็กลัวเรื่องการทำบาปมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมและยัง
พยายามบอกเล่าเรื่องความฝันนั้น...ซึ่งกระแตและพี่น้อยก็คิดว่าคงไม่ได้เพ้อเจ้อ
หรือบางคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อเจ้อก็แล้วแต่จะคิดกันไปนะคะ
แต่ถึงแม้จะเป็นแค่ความฝันคงเป็นอุทาหรณ์สอนใจกันบ้างพี่ยังกลัวว่าถ้าตายไป
พี่อาจเป็นเปรตปากจู๋ก็ได้..เพราะตอนเด็กๆเถียงแม่เก่งจริงๆ
อย่ากระนั้นเลย...กลับไทยคราวนี้ต้องเอาดอกไม้ธูปเทียนไปกราบเท้าขอขมาที่ล่วงเกินแม่ก่อนดีกว่า
เพื่อความอุ่นใจ... อิ
อิ ถึงแม้จะรู้ว่ากรรมดีกรรมชั่วนี่มันลบล้างกันไม่ได้
ใครทำกรรมดีก็จะมีสิ่งดีดีเกิดขึ้นในชีวิต ได้รับความสุขความสบายใจ
ใครทำกรรมชั่วก็ต้องได้รับกรรมไม่วันใดก็วันหนึ่ง

เรามาตั้งใจกันสร้างกรรมดีกันดีกว่า

 

 

ไดอะรี่พี่ลูกน้ำกลับมาแล้วค่ะ " ไดอะรี่ลูกสาวพี่ค่ะ "
ไดอะรี่ของลูกพี่เป็นหนึ่งแรงบันดาลใจให้พี่เขียนไดอะรี่เป็นทุกวันนี้
เพราะเธอเป็นคนสอนพี่ในทุกเรื่องเกี่ยวกับการเขียนไดอะรี่พี่ถือว่า...ลูกสาวพี่เป็นครูของพี่เลยค่ะ

http://pl2k.diaryclub.com/

 

 

 

 

 

อ่านแล้วคิดตาม ได้คิด มีสติและกำลังใจค่ะอยากเชิญชวนน้องๆที่เข้ามาหาพี่เชิญอ่านเรื่องราวดีดี
อ่านแล้วสบายใจค่ะ http://dhammaathand.diaryclub.com/
ขอให้ได้รับความสุขใจ มีจิตใจที่สว่างมีสติ คิดดี และมีกำลังใจดีนะคะ
ด้วยความรักค่ะ

 

 

 


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาหาพี่มาเยี่ยมครอบครัวของเรานะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกข้อความ กำลังใจที่มีให้กับพี่และครอบครัวนะคะ
และขอส่งความปรารถนาดีถึงทุกคนนะคะ

Posted on 2010.3.7.Sunday 22:07 on Japan time

     Share

<< กระเป๋าผ้าเสร็จแล้ว10 years >>

 

 

 




 

 
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

พี่น้อยคะ หนูสบายดีค่ะ งานก็ยุ่งดีเช่นกันค่ะ เรื่องฟาร์มรักกะชายหนุ่มก็มีฟาร์มสุขดีเหมียนกัลล์ค่ะ อิอิ ^_^

เจ้าปุ่นก็สบายดีมากค่ะ จบป.5กำลังจะขึ้นป.6แล้วนะคะ รวดเร็วไม่น่าเชื่อเลยค่ะ เหมือนเมื่อวานยังเพิ่งกระเตงกันไปร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำอยู่เลย ยังจำได้ติกตาติดใจกับความรู้สึกที่เราจูงกัน เจ้าปุ่นเดินเตาะแตะข้ามสะพานที่แม่สายไปเที่ยวพม่า โกวประคองปุ่นและอุ้มปุ่นนั่งรถม้าชมเมืองที่ลำปาง ผมผูกจุกเล็กปลิวลม เราไปชมช้างอาบน้ำด้วยกันหลายๆสิบเชือก ช้างกินข้าวเหนียวและเล่นน้ำกันสนุก ปุ่นไปเริงร่าที่สถานีเกษตรที่สูงภูเรือ โกวแขนเข้าเฝือกแต่อุ้มปุ่นไปเที่ยวคุนหมิงเมืองไทย ปุ่นเดินวิ่งอย่างมีความสุขริมแม่น้ำโขงที่รีสอร์ตในเชียงคาน และอื่นๆอีกมากมาย ....เฮ้อออ ไม่อยากให้โตเลย อีกไม่นานปุ่นก็จะต้องเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย (แต่ปุ่นยังดูเด็กมากค่ะ เทียบกับว่าอายุสิบขวบเศษๆแล้วนะเนี่ย แต่ก็ตัวผอมๆยาวๆค่ะ)

โม้ซะเยอะ....ฝากความคิดถึงน้องน้ำด้วยค่ะ (วันก่อนโน้นนน เห็นแวบๆ)

รักษาสุขภาพและความงามด้วยนะคะ (สำหรับหนูมีแต่สุขภาพให้รักษา ความงามรู้สึกจะหมดทางรักษา ฮ่า ฮ่า)
มาดี   
Wed 10 Mar 2010 19:03 [7]

สวัสดีค่ะพี่น้อย หายไปนานเลย สบายดีนะคะ ขอบคุณที่ยังแวะไปเยี่ยมเยียนและอ่านธรรมที่ไดนะคะ

เรื่องเปรตนี้มีจริง แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้เห็นหรือสามารถติดต่อได้ แต่พวกนี้จะสามารถรับส่วนบุญจากเราได้ทันที หลังจากเราทำบุญหรือภาวนาและแผ่เมตตาไปให้

เคยได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วว่าถ้าเถียงพ่อแม่ตายไปเป็นเปรตปากเท่ารูเข็ม กินข้าวไม่ได้ จะหิวโหย ร้องวี๊ดวิ๊วน่าเวทนา และถ้าตีพ่อแม่นี่ก็บาปหนามือจะเท่าใบลาน ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่าเพราะไม่เคยเห็น(และไม่อยากเห็นด้วยค่ะ) แต่พอมาอ่านไดพี่น้อยแล้ว คิดว่าจริงแน่นอน พออ่านแล้วขนลุกเลย ที่พี่น้อยเอามาเล่า เรามองว่าทำให้คนที่ได้อ่านอย่างน้อยอาจจะเกิดความกลัวและไม่กล้าทำบาปมากขึ้นนะคะ ขออนุโมทนา

dhammaathand   
Tue 9 Mar 2010 2:35 [6]

วันนี้ที่อิตาลีเป็นวันของผู้หญิง มีนมาอวยพรให้พี่น้อยมีความสุขมากๆ นะค่ะ น้องไม่มีดอกมิโมสะให้ ขออวยพรผ่านตัวอักษรแทนแล้วกันนะค่ะพี่น้อย
มีน   
Tue 9 Mar 2010 2:29 [5]

ตามมาตอบเม้นท์ พี่น้อยค่ะขอบคุณนะค่ะที่ตามไปเยี่ยมกันอีกแล้ว เรื่องหอยกาบที่นี่แทบไม่มีทรายหรือโคลนอยู่ด้านในเลยค่ะ สะอาดมาก ล้างประมาณ 4-5 ครั้งก็ออกจนเกลี้ยง แต่ตัวไม่ใหญ่ค่ะ เวลาแกะเหนื่อยเลย แต่หวานมาก พี่น้อยเคยทำงานร้านอาหารอิตาเลี่ยนแสดงว่าทำอาหารอิตาเลี่ยเป็นหลายอย่างเลยสิค่ะ ดีจังค่ะ ของพี่นี้จะติดตัวเราไปจนตาย มีนล่ะชอบมากกับการทำอาหารเนี่ย ความสุขอย่างหนึ่งเลยค่ะ

มีความสุขทุกวันนะค่ะพี่น้อย
มีน   
Mon 8 Mar 2010 12:41 [4]

อ่านแล้วขนลุกซู่เลยพี่น้อย
พี่น้อยสบายดีนะคะ
คิดถึงพี่น้อยค่ะ ดีใจเห็นพี่น้อยมีความสุข ตอนนี้เจย์เจย์โตเร็วมากๆเลยค่ะ เห็นแล้วชืนใจน่าดู เด้กๆไปโรงเรียนเป็นอย่างไรบ้างค่ะ สนุกกันใหญ่ละสิเนี่ย
หายหนาวหรือยังเอ่ย
รักษาสุขภาพนะคะ
   
Mon 8 Mar 2010 9:10 [3]

พี่น้อย...
โอ๋เชื่อเรื่องของทำดี ได้ดี ทำชั่วได้ชั่วค่ะ อีกหน่อยก็ต้องสอนอิ่มอุ่นให้เข้าถึงพระธรรมด้วยเหมือนกัน
เวลาทุกข์ใจเรื่องงาน เรื่องเพื่อนร่วมงาน ต้องเปิดหนังสือธรรมะอ่าน เพื่อให้ใจสงบ 555 พกเก็บไว้ในโต๊ะทำงานเลยค่ะ
ส่วนเรื่องเถียงแม่ ตอนเด็ก ๆ ก็เป็นนะ แต่เชือว่ามันอยู่ที่เจตนาค่ะ โอ๋เถียงอาจจะมาจากเราน้อยใจแม่ แต่ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อแม่ ที่เขียนเนี่ย เข้าข้างตัวเองไปนิดค่ะ เพราะไม่มีแม่ให้ขอขมาแล้วด้วย เศร้า ๆ
แม่น้องอิ่มอุ่น   
Mon 8 Mar 2010 4:54 [2]

อ่านแล้วขนลุกเลยค่ะ บางทีก็เผลอเถียงแม่ไปบ้าง แต่ก็รักแม่เสมอนะค่ะ บ้านนี้ท่าทางใจบุญกันทั้งบ้านเลย ขอบคุณนะค่ะที่เอาเรื่องดีๆ มาแบ่งปันกัน ขอให้ครอบครัวพี่น้อยมีแต่ความสุขยิ่งๆ ขึ้นไปนะค่ะ
มีน   
Mon 8 Mar 2010 1:32 [1]

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH
Contact - evil_pig2626@hotmail.com