<< September >> S M T W T F S 31  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  1  2  3  4  << 2008>> good service Hiroshima กับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ มรดกโลก in Hiroshima ได้ใกล้ชิดกับวิญญาณ เหลือแต่ตัวกับหัวใจ あなたに会いた 会いたい History 桜を守りたい เป็นดวงใจ แม่รออยู่ ไดอารี่ที่ชื่นชอบsmoothiegirltontarnmeamodaeyaromdee    あなたに会いた  　     お祖父ちゃんおはようございます。 และแล้วฝันก็เป็นจริง อิ อิ แหมเหมือนขึ้นสวรรค์ทั้งๆที่ยังมีชีวิตอยู่รู้สิกชอบผู้ชายคนนี้จริงๆ วันรุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์เค้าบอกน้อยว่า " ผมต้องรับผิดชอบชีวิตของคุณ " โห..ฟังแล้วดูดีไหมคะ? ตอนนั้นก็ดีใจเล็กๆ ก็บอกเค้าว่า "ฉันยังไม่ได้หย่านะแค่แยกกันอยู่ " ผมอยากแต่งงานกับคุณ ..ผมรักคุณจัง และวันนั้นมีหนังเรื่อง Taitanic น้อยอยากดูมากเพราะดูหนังครั้งสุดท้ายก็ตอนอายุ 18 ปี ก็ชวนเค้าไปเค้าดีใจมาก お祖父ちゃんところをいきたい。   お祖母ちゃんおねがい眠い เค้าบอกผมชอบดูหนังมากแต่ดูคนเดียวมาตลอดโห..คราวนี้มีคุณไปด้วยผมมีความสุขจริงๆ ในโรงหนังอีตาคนนี้น่ารำคาญมากค่ะ " เอาแต่ร้องไห้ สะอึกสะอื้น สงสารนางเอก ปากก็พร่ำเรียกแต่ชื่อ จุน (น้อย) น้อยชื่อจริงว่า จุน ค่ะ เค้าเรียกจุนเธอจะตายไม่ได้นะ ฉันไม่ยอมให้เธอตายหรอก ฉันจะช่วยเธอ โห..ร้องไห้สะอื้น ฮัก ๆ หนวกหูมากกกค่ะ แล้วทำไมต้องเอาเราไปเกี่ยวก็ไม่รู้ ..จะบ้าตาย อิ อิ ออกจากโรงหนังแล้วยังบอกเค้าว่าฉันรำคาญคุณจริงๆเลย แต่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ใจดีมากและ sensitiveมากด้วย   また電話   でドラえもんみたい。 ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเค้าก็ซื้อโทรศัพท์มือถือให้ เค้าเป็นคนจ่ายเองเพียงขอให้เค้าสามารถติดต่อน้อยได้เท่านั้น และขอมาดูว่าอยู่กับลูกอยู่กันยังไง น้อยก็ให้มาเพราะเพิ่งมาอยู่ไม่มีอะไรเลย เค้ามาเห็นก็ ติดแอร์ให้และซื้อของเข้าบ้านให้ด้วย เค้าพูดคำเดียวว่า "ผมต้องดูแลคุณ" คบกับเค้าได้ 1 ปีแรกเค้าไม่เคยมานอนค้างที่บ้านน้อยกับลูกเลย ทั้งๆที่เค้าเป็นคนจ่ายทุกอย่างในบ้าน  เค้าจะพูดอยู่เสมอเลยว่า เกรงใจลูกน่ะ   また電話　お祖父ちゃん　お祖父ちゃん   お祖父ちゃんに会いたい　はやく　来て。 ตอนสิ้นเดือนของทุกเดือนเค้าจะเอาเงินใส่ซองแล้วเอามาให้ที่บ้าน ลักษณะการให้เงินก็น่ารักมาก ( เค้าจะนั่งคุกเข่าตรงหน้าเราแล้วยื่นซองเงินให้แล้วยังก้มหัวให้เราอีก ) ให้ทุกเดือนเลยและตรงเวลามากจนลูกสาวน้อยสงสารเค้ามาก บอกให้น้อยไปอยู่กับเค้าเถอะหนูอยู่คนเดียวได้แต่น้อยก็ทิ้งลูกให้อยู่คนเดียวไม่ได้ เค้ามาหาน้อยบ่อยมากในวันหยุดขอแค่ได้เห็นหน้าเท่านั้น บางทีมาตอนสี่ห้าทุ่ม เข้ามานั่งคุกเข่าแค่ ดื่มน้ำชาถ้วยเดียวแล้วก็กลับประมาณ 5 นาที เป็นคนที่สุภาพและให้เกียรติน้อยในทุกที่และในทุกสถานการณ์เลย น้อยนี่โชคดีจัง   一番すきのcorner   さくら降りたい ผูู้ชายคนนี้รักการอ่านหนังสือมากค่ะ มีหนังสิอส่วนตัวประมาณ 25,000 เล่ม จะอ่านหนังสิอวันละ 3-4 เล่มค่ะไม่ว่าจะคุยอะไรก็แสนรู้ไปหมด มีอยู่วันนึงอยู่ดีดี เค้าก็บอกกับน้อยว่า " จุนซังถ้าผมตายช่วยจัดการบริจาคหนังสิอพวกนี้ให้กับ หอสมุดของ Waseda University ด้วยนะครับ" แล้วเค้าก็เขียนเบอร์โทรให้ น้อยก็ไม่ได้คิดอะไร ยังคิดว่าคนๆนี้ เป็นนักวางแผนที่ดี นึกภูมิใจในตัวเค้ามาก   near my house きれい お花を大好き見に行きましょうね ไม่ว่าจะเป็นใบประกันชีวิตก็บอกว่าอยู่ตรงนี้นะ แล้วยังทำเรื่องขอเปลี่ยนขื่อ ซึ่งเดิมเป็นชื่อของน้องสาว มาเป็นชื่อของน้อย ๆ พยายามบอกว่าไม่ต้องนะ เรายังไม่ได้แต่งงานกันและคุณก็แข็งแรง ท่าทางจะตายยากน่ะ หลังจากที่เค้าทำเรื่องเปลี่ยนชื่อจากน้องสาวมาเป็นชื่อน้อยใช้เวลา 3 เดือน บริษัทประกันชีวิตติดต่อน้อยให้เอา อิงกัง ของน้อยไปที่บริษัท น้อยยังบอกว่า ขอเวลา2 เดือน หลังจากแต่งงานแล้วค่อยจัดการเรื่องใบประกันชีวิต เค้าพูดตลอดว่ากลัวเค้าเป็นอะไรไปแล้วน้อยจะลำบาก พูดจนรำคาญเลยง่ะ คิดแต่เรื่องตาย จนน่าโมโห..ตอนนี้ก็คิดว่าร่างกายเค้าคงผิดปกติ จนเค้ากลัว   さくらちゃんJump   お祖母ちゃんball เค้าเท่านั้นที่รู้ แต่น้อยไม่เกิดความรู้สึกเลยเพราะเค้าแข็งแรงมากเลยค่ะ " คิดแล้วก็คิดถึงอีก " คบกันได้ 2 ปีกว่าๆ เค้าก็ไม่เปลี่ยนแปลงยังคงรักน้อยอย่างกับไข่ในหิน ตอนนั้นน้อยอายุ 39 ปี แล้วเวลาหน้าหนาวตอนเดินออกไปไหนด้วยกันนี่ เค้าจะมือเค้ามากุมมือน้อยให้อุ่นอยู่ตลอดเลย " คิดแล้วคิดถึงเค้าจัง " น้อยจะไปค้างบ้านเค้าและทำความสะอาดบ้านให้อาทิตย์ละ 3 วัน จนวันหนึ่งเรา แพลนที่จะแต่งงานกันแน่นอน น้อยซื้อบ้านที่บางกะปิไว้ ตั้งใจว่าจะจัดงานแต่งงานง่ายๆที่บ้านในกรุงเทพเค้าก็ให้เงินมา reform บ้าน 2 ล้านกว่าบาท   きれいでしょうね   もう帰りたい　icecream 食べたい ตอนนั้นโอโต้ซังหย่าให้น้อยแล้วแต่ต้องรออีก 6 เดือนถึงจะแต่งงานได้ตามกฏหมายไทย เราไปดูชุดที่จะใส่วันงานเตรียมตัวหลายอย่าง ดีใจและตื่นเต้นมาก เค้าพาน้อยไปหาพ่อแม่เค้าที่ Hokkaidoพ่อแม่เค้ายอมรับน้อยโห..ดีใจจริงๆเลย สำหรับน้อยๆให้แม่ลงมาหาน้อยที่ญี่ปุ่นเราทั้งสองฝ่ายต่างรอวันที่ไปเมืองไทย เดือน 6 เป็นฤกษ์งามยามดี เราตื่นเต้นมากเลยที่จะได้แต่งงานกันซะที เพื่อนๆและลูกน้องเค้าก็ตื่นเต้นจะได้ไปเมืองไทยเราคุยกันทุกวันเรื่องการจัดงาน แหม..ขนาดแก่ๆ อายุจะ 40 ยังไม่วายดีใจเลยค่ะ อิ อิ   wowwwww....おいしい   でお疲れさん haaaaa...眠い คนที่มีชีวิตดีดี perfectคงไม่เข้าใจนะคะเพราะไม่ต้องต่อสู้ดิ้นรน แต่สำหรับน้อยแล้วลำบากตรากตรำมามากไม่เคยได้รู้เลยว่าความสุขมันคืออะไร เป็นอย่างไร เพิ่งจะรู้ว่าความสุขมันเป็นอย่างนี้นี่เองมองไปตรงไหนก็ดูดี มองโลกในแง่ดีเลยล่ะค่ะ เมื่อก่อนทำไมถึงต้องเป็นเรา ๆๆ คิดอย่างนี้จริงๆ ความสุขมันมีตัวตนจริงๆนะ ทำให้อยากจะอยู่กับผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้รักไม่รู้ว่าทำไมไม่รักแต่รู้ว่าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข เค้าบอกรักน้อยทุกวันเลย..น้อยเกิดความรู้สึกว่าปลอดภัยที่ได้อยู่ใกล้เค้า...นี่หร้อปล่าวที่เรียกว่าความรัก ..น่ะ เค้าจะชอบถามจังว่า คุณรักผมไหม? น้อยคิดในใจนะ เรามันแก่แล้วไม่กล้าบอกรัก อายน่ะ และทุกวันนี้ก็ยังรักไม่เป็นรู้แต่ว่ารักลูก รักหลาน รักพ่อรักแม่เป็นอย่างเป็นอย่างไรก็เท่านั้นเองค่ะ       เค้าบอกว่าเงืนเดือนของผมให้คุณหมดเลย ผมขอแค่เดือนละ 40,000 เยนเท่านั้น ตอนนั้นเค้ามีเงินเดือนตกเดือนละ 180 หมื่นเยน คูณด้วย 3,000 บาทไทยนะคะ เราพากันไปดู Mansion หรูๆดีๆอยู่ใกล้ๆ Shibuya เค้าจะซื้อและอยากทำให้คนที่รัก มีความสุข น้อยนอนไม่หลับตื่นเต้นดีใจทุกขั้นตอนเวลาคุยกัน ตั้งแต่เกิดมาลำบากมามาก เล่าให้เค้าฟังเค้าก็ร้องไห้ทุกที เราเลยรู้ว่าคนที่รักเรานี่เค้าอยากทำอะไรให้เราจริงๆ แล้วเหมือนสายฟ้าฟาดเลยค่ะโปรด ติดตามตอนต่อไปนะคะ   รออ่านตอนจบของคุณยายหนูตอนจบนะคะความจริงมันยาวมากเลยค่ะ               ขอขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีดีที่มีให้กันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมค่ะขอบคุณทุก commentเลยนะคะ まり子さんあなたのmessegeは私の宝ものです。 なおこさんcomment どうもありがとう。 三好さんの家族このblogを見てくれてどうもありがとう。         2008 / 5 / 20 / Tue     8:56 on Japan time มาตามอ่านค่ะ เศร้าจังเลย แม่น้อยโชคดีนะคะ ที่ได้เจอคนดี ๆ แบบนี้ หายากจริง ๆ ค่ะ     Fri 23 May 2008 13:20 [17] มารออ่านอ่ะ     Wed 21 May 2008 8:48 [16] พี่น้อยดีจังเลยค่ะมีความสุขในชีวิตรัก หลานๆและลูกๆก็น่ารักขนาดนี้ อ่านแล้วอมยอิ้มไปด้วยไม่ได้ 5555 เลขสวยแฮะ     Wed 21 May 2008 2:47 [15] อ่านจบไปรอบแล้วตั้งกะเมื่อคืนค่ะ แต่จังหวะคอมเม้นท์ไม่มีเลย อ่านแล้วยิ้มไป น่ารักและอบอุ่นมากค่ะ แต่กลัวจัง ตอนให้รอตอนต่อไปเนี้ยะคะ อ    Wed 21 May 2008 2:27 [14] พี่น้อยจ๋า ทำไมถึงทำกับหนูได้ ฮาๆๆๆๆ อารมณ์ค้างเลย อิอิ...     Tue 20 May 2008 22:06 [13] เมนท์ไม่ผ่านอีกแล้วคร๊า มาทำให้อยากให้ก็จากไป บาปกำนะคะพี่น้อย อิอิ อ่านแล้วลุ้นตามมาตั้งแต่ต้น แต่ไหงกลับให้ติดตามตอนต่อไป อ่านแล้วอารมณ์ค้างนะคะ 55 สงสัยคืนนี้จะนอนไม่หลับเพราะมัวคิดอยู่ว่าพรุ่งนี้เรื่องขะเป็นไงน๊า กั่กๆๆๆๆๆ     Tue 20 May 2008 21:39 [12] คุณแม่คะ เล่นเอาหนูค้างไปเรยค่ะ...จบง่ายๆแบบนี้หนูลุ้นอยู่นะคะ ปล. นั่นคือ ความรักจริงๆค่ะ ปรารถนาให้คนรักเรามีความสุข...ซึ้งค่ะซึ้ง ^^ จะแวะมาเยี่ยมใหม่นะคะ     Tue 20 May 2008 16:58 [11] 555 อีกรอบ เพราะว่าอ่านหัวข้อไม่ออก พอได้อ่านย้อนถึงได้รู้ว่าเรื่องอะไร แย่จริงๆเลยเรานี่ อิ อิ ไม่ได้เข้ามา 3 วัน อัพไดกันลิ่วๆ เลย     Tue 20 May 2008 13:40 [10] เศร้าค่ะ แต่มันก็มีความสุขปนอยู่ ขึ้นอยู่กับตัวเรานะคะ ว่าจะเก็บเอาส่วนไหนไว้ จะทำเป็นตาบอดไม่มองในส่วนไหน     Tue 20 May 2008 13:25 [9] อ่านแล้วก็ยิ้มตามเลยค่ะพี่น้อย พี่เค้าน่ารักมากๆเลยนะคะ พี่น้อยก็โชคดีมากๆด้วยค่ะ :)     Tue 20 May 2008 13:20 [8] รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะคุณแม่ แต่พอจะรู้บ้างแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น...คุณแม่เป็นผู้หญิงที่โชคดีมาก ๆ คนนึงเลยนะคะ เวลาที่เค้ายื่นเงินให้คุณแม่ตอนที่เค้าคุกเข่า อ่านแล้วอึ้งไปเลยค่ะ เค้าคงรักคุณแม่มากจริง ๆ นะคะ...อ่านประโยคที่ว่าทำไมต้องเป็นเราสมัยก่อนเวลาคุณแม่ลำบาก เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะเพราะทุกวันนี้ประโยคแบบนี้ยังคงอยู่ในหัวอุ๊ตลอดเวลา^^ นับถือความเข้มแข็งและความอดทนที่คุณแม่มีค่ะ...ดีใจที่ได้อ่านเรื่องราวของคุณแม่นะคะ คิดถึงเสมอค่ะ     Tue 20 May 2008 12:28 [7] เพลงเศร้าเลย     Tue 20 May 2008 10:32 [6] สตอรีหวานปนเศร้านี้ ได้ยินมาบ้างแย้ว รักพี่น้อยคะ คิดถึงๆๆๆๆ     Tue 20 May 2008 10:10 [5] คุณน้อย นี่เรื่องจริงเหรอคะ จริงๆเหรอคะ คุณน้อยโชคดีมากๆค่ะ ดีใจด้วยมากๆเลย แล้วจะปูเสื่อรออ่านตอนต่อไป อย่านานนะคะ     Tue 20 May 2008 9:48 [4] กี๊ดดดดดดดด คุณแม่หักดิบอีกเเล้ว ซึ้งมากๆ เลยค่ะ ผู้ชายอย่างนี้จะมีอีกไหมในโลกนี้อ่า อ่านเเล้วรู้สึกเหมือนสาว 14 เลย (เอ๊ะ เกี่ยวไรกะเค้าเนี่ย) ติดตามต่อไปอย่างจดจ่อค่า     Tue 20 May 2008 9:00 [3] เอ๋แปลเนื้อเพลงไม่เป็นอะค่ะคุณแม่แต่มันคงต้องเศร้ามากมากใช่มั๊ยค่ะ... อากอ่านตอนต่อไปแล้วอะค่ะ... ปล..คุณแม่ค่ะน้องน้ำได้กาละแมแล้วใช่มั๊ยค่ะ????     Tue 20 May 2008 8:21 [2] ในเนื้อเพลงนี้เหมือนเอาชีวิตัรักของน้อยมาแต่งเป็นเพลงเลย คิดถึงคุณจังเลย     Tue 20 May 2008 7:19 [1]

Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง