
จากความตอนที่แล้วตลอดระยะเวลา 10 ปี มี sex แค่ 20 ครั้งจริงๆไม่โกหกค่ะ
แล้วทำไมต้องเอาเรื่องอย่างนี้มาพูดในที่สาธารณะ ก็มันคาใจนะสิเก็บไว้ในใจมานานมากแล้ว
มันอยากระบายน่ะค่ะ อิ อิ อยู่กับโอโต้ซัง..เค้าเป็นคนดีมากให้ชีวิตน้อยและลูกๆเลย
โดยให้พวกเราได้อยู่ที่นี่อย่างถูกต้องตามกฏหมายเป็นความภาคภูมิใจของเราและโอโต้ซังมาก
เราอายุห่างกันมากในหลายๆเรื่องไม่เข้าใจกันขนาดดู ทีวี ยังดูคนละอย่างและในหลายๆเรื่อง


โอโต้ซังไม่กินอาหารไทยบอกว่าเหม็นทำให้น้อยก็กินอาหารไทยไม่ได้เลย 10 ปี
เวลาพาครอบครัวไปไทยยิ่งแล้วใหญ่ต้องหอบข้าวสารญี่ปุ่นไปไทยด้วยรวมทั้งของกิน
อย่างอื่นขนไปที 50-60 kg ตอนแรกคิดว่าคนญี่ปุ่นเป็นแบบนี้ทุกคนเสียอีก
เวลาอยู่เมืองไทยจะออกไปข้างนอกทีน้อยก็ต้องทำข้าวปั้นใส่กล่องไปให้นะคะ
อาหารไทยกินได้อย่างเดียว สุกี้ นะค่ะ ยิ่งเห็นผลไม้ไทยที่มีกลิ่น จะต้องแสดงว่าเหม็นจริงๆ
ทำท่าปิดปากปิดจมูกนะคะ โห...น้อยต้องทนมากๆในหลายๆเรื่อง ทนมา 10 ปีค่ะ


ก็เลยขอเลิก ( หย่า ) น่ะค่ะแต่โอโต้ซังน้ำตาคลอเบ้าเลย บอกน้อยว่าให้อยู่เพื่อลูกนะ
และเป็นห่วงน้อยมากกลัวลูกๆไม่สามารถต่อ Visaได้ น้อยบอกว่าน้อยต้องการมี sexบ้าง
ถ้าไม่สามารถมีให้น้อยได้ก็ขอไปมีกับคนอื่น พูดอย่างนี้จริงๆค่ะ น้อยขอแยกกันอยู่
สักระยะถ้าโอโต้ซังยังไม่ยอมหย่า โอโต้ซังก็ okay แต่ขอให้น้อยกลับมาบ้าน วันอาทิตย์
อยากพาไปกินข้าวและ shopping อยากได้อะไรก็จะให้ น้อยโชคดี จังค่ะ
น้อยมาหาบ้านเช่าอยู่กับลูกที่ Tokyo แต่กลับบ้านทุกอาทิตย์ refresh น่าดู อิ อิ


ชีวิตที่อยู่กันแบบ สาว สาว สองคนแม่ลูกนี่ happyจริงๆอยากกินอาหารไทยก็ได้กิน ค่ะ
อยากกินทุเรียนของชอบก็ได้กิน อิ อิ ไม่เคยเห็นแสงสี ก็ได้เห็น ..แหมมีงานทำ..ได้กินของที่อยากกิน
ไม่มีใครมาห้ามนี่เป็นความสุขจริงๆนะคะ แล้วยังมีของแถมกินฟรีตาม reqeustทุกวันพุธอีก
เราอย่างกับคนโสดเลย...ตอนนี้ล่ะที่คิดเลิก ( หย่า )จริงๆ ล่ะ เอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่แล้ว อิ อิ
ขอเล่าเรื่องคุณคนนั้นนะคะ ทุกวันนี้ก็คิดถึงมากและเสียใจจนทุกวันนี้ค่ะ


เสียใจเรื่องอะไรเอาไว้เล่าตอนหลังนะคะ เค้าเล่าให้ฟังค่ะว่า " ผมเรียนจบที่ Waseda University
จบแล้วทำงานที่ บริษัท Hitachiและยัง scoutคนที่เก่งและมีความสามารถด้าน computer
เข้าทำงานในบริษัทที่มีชื่อเสียงอีกด้วยทำให้รู้ว่าเก่งแล้วไม่มีพวกนี่เป็นอย่างไร
น้อยทำงานหยุดทุกวันพุธถ้ามีงานเยี่ยมคนที่ต้องขังแล้วก็ไปทำงานก่อนเสร็จเรื่องงานแล้ว
ตอนเย็นเค้าเลิกงานต้องไปทานข้าวด้วยกันทุกวันพุธ บางทีก็มีสมุนติดตามค่ะและเวลาน้อยกินอะไร?


อยากให้ลูกได้กินด้วย ขนาด shoppingให้แม่ยังซื้อให้ลูกด้วยเลย อิ อิ ( อย่าเอาเยี่ยงอย่างนะคะ )
เค้าเคยพูดคำนี้นะ..อ่านแล้วอย่าขำนะสงสารคนพูดน่ะ..( ชีวิตนี้ผมให้คุณนะ ...ผมตายให้คุณได้นะ..คุณ
ไม่รักผมๆ จะไปเป็น homelessบ้างล่ะ ไปเป็นหมาข้างถนนบ้างล่ะฟังแล้วขำ ค่ะ ( คนอ่านห้ามขำ อิ อิ )
มีอยู่วันหนึ่งตัดสินใจที่จะอยู่กับเค้าหลังจากคบกันยังไม่ได้ สามเดือน เลย เร็วไหมนั่น?
บอกกับลูกว่าคุณแม่มีนัดกินข้าวนะอาจไม่กลับบ้านนะ...คุณลูกดูเหมีอนจะเข้าใจ อิ อิ
วันนั้นไป กินอาหารไทยต่อด้วยไปดูโชว์กระเทยสนุกมากเลยอยู่จนดึก คืนนี้ตัดสินใจแล้ว


ยังไงก็ไม่กลับบ้านล่ะ .. อิ อิ ใจนี่เต้นตูมตามอย่างกับสาวๆ เลย อิ อิ เค้าก็พาเราเดินๆ ๆ ๆแล้วก็เดิน
หา รร. นะเดินตั้งแต่ตี หนึ่ง จน ตีสี่ ไปที่ไหน? ก็เต็ม ง่ะ โฮะ โฮะเดินจนอ่อนใจ แหมขนาด
อยากจะเสียสาว ( 37 )จนเต็มแก่โชคยังไม่เข้าข้างเล้ย เดินจากที่กำลังเมาจนหายเมาเลยง่ะ
ยังพูดกับเค้าเลยว่า ..ถ้า รร.ที่จะไปนี่สุดท้ายแล้วนะ ฉันง่วงนอนแล้วถ้าไม่มีก็บ้านใครบ้านมันแล้วกัน อิ อิ
และในที่สุดก็เดินมาถึง..รร. ที่คิดว่าสุดท้ายโห...ก็ตีสี่แล้วง่วงนอนจริงๆ
แต่คืนนี้ตอนที่พิมพ์นี่เพิ่งจะ 22:50 น.ง่วงนอนจริงๆค่ะไว้พบกันตอนที่ 3 นะคะ
โชคดี ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ และอรุณสวัสดิ์ ค่ะ
ขอขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีดีที่มีให้กันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมค่ะขอบคุณทุก commentเลยนะคะ
まり子さんあなたのmessegeは私の宝ものです。
なおこさんcomment どうもありがとう。
三好さんの家族このblogを見てくれてどうもありがとう。
2008 / 5 / 18 / Sunday / 0 : 03 on Japan time